Fukara-i Abdal
05-01-2008, 11:07 AM
• Hz. Hüseyin 626 yılında Medine'de doğmuştur. O, Hz. Muhammed'in kızı Hz. Fatıma'nm ikinci oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Hz. Muhammed onun doğumunu haber alınca doğruca kızının evine teşrif etmiş, bebeği kucağına almış ve sevip okşamıştır. Yedinci gününde sağ kulağına ezan, sol kulağına kamet okuyarak ona "güzelcik" anlamına gelen Hüseyin ismini vermiş ve onun için Hak'ka akika kurbanı kesmiştir.
•Hz. Hüseyin, Hz. Ali ve Hz. Hasan'dan sonra üçüncü imamdır. Künyesi Ebû Abdullah, lakabı "eş-şehît"tir. Bazan "mazlum-i Kerbela" diye de anılır. Evlendiği hanımlardan altısı erkek ikisi kız sekiz çocuğu olmuştur. Erkek evlatları, Kerbela'da şehit olan ve Hz. Muhammed'e yüzleri ve sözleri çok benzediğinden "şebîh-i peygamber" diye anılan Ali el-Ekber, Ali el-Evsat, Ali es-Asgar, Muhammed, Ca'fer ve Abdullah'tır.
Hz. Muhammed, İmam Hüseyin hakkında çok sözler söylemiştir. Meselâ, bunların birisinde şöyle buyurmuştur: "Hüseyin bendendir, ben Hüseyin'denim. Hüseyin'i seven beni ve Allah'ı sever".
• Hz. Muhammed sağlığında, çeşitli vesilelerle Hz. Hüseyin'in şehit edileceğini haber vermiştir. Bu rivayetlerin birisi şöyledir: Resul-i Ekrem, Hz. Hüseyin'i bebekken kucağına alıp sevmiş, daha sonra da ağlamıştır. Orada bulunan Umeys kızı Esma, Hz. Peygamber'e niçin ağladığını sormuş, bunun üzerine o şöyle buyurmuştur: "Günün birinde azgın bir gurup Hz. Hüseyin'i öldürecektir; ama onlar şefaatime asla nail olamayacaklardır".
• İmam Hüseyin, Emevîler'in zulümleri karşısında hiçbir zaman suskun kalmamış, çeşitli vesilelerle bu haksızlıkları ifade etmiştir. Bu bağlamda onun amacı dünyalık kazanmak olmayıp Allah'ın dinine hizmet etmekti. Nitekim o, insanlara yaşanılan kötülükleri sayıp ilahî gazaba uğramalarından korktuğunu kaydettiği bir konuşmasının sonlarında Hak'ka el açarak
şöyle dua etmiştir: "Ey Allah'ım! Sen bilirsin ki bu sözlerim, hükmetmeye rağbetimden, mal-mülk edinmeyi düşündüğümden değildir. Ancak seninin dininin yollarını göstermek, şehirlerini mamur hale getirmek isteğimdendir. Böylece mazlum ve çaresiz kullarının esenliğe ulaşmalarını, emirlerini, hükümlerini yerine getirebilmelerini sağlamak istiyorum".
• İmam Hüseyin Kerbela'ya gitmeden önce orada şehit olacağını biliyordu. Nitekim sefer hazırlıklarına başladığı sırada Hz. Muhammed'in eşi Ümmü Seleme, "Oğulcağız'ım, Irak'a gitmekle beni hüzünlere boğma. Çünkü ben Deden Hz. Muhammed'den, "Torunum Hüseyin Irak'ta Kerbela denilen yerde şehit edilecektir" buyurduğunu duydum" demiştir. Bunun üzerine Hz. Hüseyin: "Ana! Vallahi ben bunu daha iyi biliyorum, çare yok, öldürüleceğim ben. Öldürüleceğim günü, beni kimin şehit edeceğini, nereye defnedileceğimi, Ehl-i beyt'imden kimlerin şehit edileceğini, hepsini biliyorum. İstersen şehit edileceğim yeri göstereyim" demiş ve Kerbela istikametini işaret etmiştir.
• Hz. Hüseyin şehit edildiğinde elli altı yaşını bitirmiş, elli yedinci yıldan da beş ay, yedi gün geçmişti. Resulullah'la altı yıl, babası Hz. Ali ile otuz yeri yıl yaşamıştır. Ağabeyi Hz. Hasan'ın vefatından sonra da on yıldan fazla ömür sürmüştür.
• Hz. Hüseyin'in kesik başının nereye götürüldüğü konusunda ihtilaflar vardır. Bir görüşe göre mübarek başı, Necef de babası Hz. Ali'nin baş taraflarına defnedilmiştir. Başka bir görüşe göre Zeynelabidin tarafından Kerbela'ya götürülüp şehitlerin yanma defnedilmiştir. Diğer bir görüşe göre ise Yezid tarafından Medine'ye gönderilmiş, orada annesi Hz. Fatıma'nm bulunduğu kabrinin yanma defnedilmiştir. Ayrıca kesik başın Şam'da Rak'ka'daki mescitte medfun olduğu yahut bilahere Askalan'a defnedildiği ancak daha sonra getirilip Kahire'de halen ziyaretgâh olarak kullanılan mescide defnolunduğu gibi rivayetler de vardır.
*Abdülbaki Gölpınarlı, Oniki İmam, "Üçüncü İmam Hüseyin" Bölümü, İstanbul 1999
•Hz. Hüseyin, Hz. Ali ve Hz. Hasan'dan sonra üçüncü imamdır. Künyesi Ebû Abdullah, lakabı "eş-şehît"tir. Bazan "mazlum-i Kerbela" diye de anılır. Evlendiği hanımlardan altısı erkek ikisi kız sekiz çocuğu olmuştur. Erkek evlatları, Kerbela'da şehit olan ve Hz. Muhammed'e yüzleri ve sözleri çok benzediğinden "şebîh-i peygamber" diye anılan Ali el-Ekber, Ali el-Evsat, Ali es-Asgar, Muhammed, Ca'fer ve Abdullah'tır.
Hz. Muhammed, İmam Hüseyin hakkında çok sözler söylemiştir. Meselâ, bunların birisinde şöyle buyurmuştur: "Hüseyin bendendir, ben Hüseyin'denim. Hüseyin'i seven beni ve Allah'ı sever".
• Hz. Muhammed sağlığında, çeşitli vesilelerle Hz. Hüseyin'in şehit edileceğini haber vermiştir. Bu rivayetlerin birisi şöyledir: Resul-i Ekrem, Hz. Hüseyin'i bebekken kucağına alıp sevmiş, daha sonra da ağlamıştır. Orada bulunan Umeys kızı Esma, Hz. Peygamber'e niçin ağladığını sormuş, bunun üzerine o şöyle buyurmuştur: "Günün birinde azgın bir gurup Hz. Hüseyin'i öldürecektir; ama onlar şefaatime asla nail olamayacaklardır".
• İmam Hüseyin, Emevîler'in zulümleri karşısında hiçbir zaman suskun kalmamış, çeşitli vesilelerle bu haksızlıkları ifade etmiştir. Bu bağlamda onun amacı dünyalık kazanmak olmayıp Allah'ın dinine hizmet etmekti. Nitekim o, insanlara yaşanılan kötülükleri sayıp ilahî gazaba uğramalarından korktuğunu kaydettiği bir konuşmasının sonlarında Hak'ka el açarak
şöyle dua etmiştir: "Ey Allah'ım! Sen bilirsin ki bu sözlerim, hükmetmeye rağbetimden, mal-mülk edinmeyi düşündüğümden değildir. Ancak seninin dininin yollarını göstermek, şehirlerini mamur hale getirmek isteğimdendir. Böylece mazlum ve çaresiz kullarının esenliğe ulaşmalarını, emirlerini, hükümlerini yerine getirebilmelerini sağlamak istiyorum".
• İmam Hüseyin Kerbela'ya gitmeden önce orada şehit olacağını biliyordu. Nitekim sefer hazırlıklarına başladığı sırada Hz. Muhammed'in eşi Ümmü Seleme, "Oğulcağız'ım, Irak'a gitmekle beni hüzünlere boğma. Çünkü ben Deden Hz. Muhammed'den, "Torunum Hüseyin Irak'ta Kerbela denilen yerde şehit edilecektir" buyurduğunu duydum" demiştir. Bunun üzerine Hz. Hüseyin: "Ana! Vallahi ben bunu daha iyi biliyorum, çare yok, öldürüleceğim ben. Öldürüleceğim günü, beni kimin şehit edeceğini, nereye defnedileceğimi, Ehl-i beyt'imden kimlerin şehit edileceğini, hepsini biliyorum. İstersen şehit edileceğim yeri göstereyim" demiş ve Kerbela istikametini işaret etmiştir.
• Hz. Hüseyin şehit edildiğinde elli altı yaşını bitirmiş, elli yedinci yıldan da beş ay, yedi gün geçmişti. Resulullah'la altı yıl, babası Hz. Ali ile otuz yeri yıl yaşamıştır. Ağabeyi Hz. Hasan'ın vefatından sonra da on yıldan fazla ömür sürmüştür.
• Hz. Hüseyin'in kesik başının nereye götürüldüğü konusunda ihtilaflar vardır. Bir görüşe göre mübarek başı, Necef de babası Hz. Ali'nin baş taraflarına defnedilmiştir. Başka bir görüşe göre Zeynelabidin tarafından Kerbela'ya götürülüp şehitlerin yanma defnedilmiştir. Diğer bir görüşe göre ise Yezid tarafından Medine'ye gönderilmiş, orada annesi Hz. Fatıma'nm bulunduğu kabrinin yanma defnedilmiştir. Ayrıca kesik başın Şam'da Rak'ka'daki mescitte medfun olduğu yahut bilahere Askalan'a defnedildiği ancak daha sonra getirilip Kahire'de halen ziyaretgâh olarak kullanılan mescide defnolunduğu gibi rivayetler de vardır.
*Abdülbaki Gölpınarlı, Oniki İmam, "Üçüncü İmam Hüseyin" Bölümü, İstanbul 1999